Derop en erover!

Korter dan gepland keerden we nog een laatste keer terug naar het land der pampa en inflatieproblemen. In Salta vonden we het beste hostel tot nu toe, pingpongtafel en hangmatten incluis. Nog enkele dagjes profiteren van de relatieve luxe, alvorens in het Bolivie en Peru verhaal te stappen.

Bolivie zetten we in met een vierdaagse. Dat betekende vier dagen vroeg opstaan, cocablaren sjieken tegen de hoogteziekte en veel in de auto zitten, gelukkig met als beloning zeer gevarieerde landschappen, boeiende beesten en lekker eten. En dat alles in best aangename companie: chauffeur Vasillo, kokkin Lupe, Duitser Daniel en Londense Sam. Een bont en boeiend gezelschap!

 

 

 

 

Wij roepen ook graag de flamingo uit tot leutigste sjarel van Zuid-Bolivie!

 

Uyuni is nu niet direct het Saint-Tropez van Bolivie en we waren dan ook blij toen we in Potosi aankwamen. Alhoewel, dat het de hoogstgelegen grote stad, 4000m, ter wereld was, dat leest men niet enkel in de boekjes. Het kopje geeft snel aan dat er iets niet pluis is met de zuurstofgraad en om eerlijk te zijn, de benen willen ook niet echt mee.

 

 

De must van Potosi is een bezoek aan de zilver-, zink- en loodmijnen. De geschiedenisles rond deze stad is best al indrukwekkend: miljoenen Afrikaanse slaven vonden hier hun eind, inzet van vele belangenconflicten, mede oorzaak van inflatie en kapitalisme in Europa,... De huidige situatie is al minstens ''interessant''. Met een levensverwachting van om en bij de 50jaar werken er dagelijks nog steeds een tienduizendtal mijnwerkers. Over een twintigtal jaar is de mijn wellicht volledig uitgeput en dan wacht misschien nog grotere ellende, een backupplan leek nog niet direct in de maak...

Amai zeg, dat was een hele klus. Snelle Marcel van ADSL heeft hier nog wat werk te doen. Morgen en route naar de jungle. Aaaaaaaaaaaaaaa i a i aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!