Amaikes, net terug van drie dagen zweten. Het resterende vocht was voor de muggen. Op zoek naar fauna in de selva is een beetje zoals de nacht van 6 december, je hoort ze wel maar je ziet ze niet. Met uitzondering van onze bloedminnende gevleugelden, en van een hele troep... aapjes!
Na lang wikken en wegen besloten we te kiezen voor de wellicht enige echte duurzame manier van reizen in Rurrenabaque. Dat betekende iets minder beestjes en iets dieper tasten, je vermijdt evenwel taferelen a la smack the croco en drown the dolphin. Onder begeleiding van Juan, ookwel Juanito el Monito, verkenden we het Serere gebied. Daarbij stond ook Pirana vissen stond op het menu, in tegenstelling tot in de platgevaren Beni rivier, wel toegelaten op ons meer. Sofie had een paar keer toesj!
 |
| Exemplaren tot 15 cm |
 |
| Juanito |
 |
| Life Nat Geo, Pieter kraakt en slaapt |
Een apart hoofdstuk vormen de apen. Enkele spydermonkeys bleken in hetzelfde hotel als ons te resideren. Gedomesticeerde/gemolesteerde schepsels waarvan men hoopt ze vroeg of laat weer "in den wilde" te kunnen loslaten. Speelse beestjes!
Ook in het wild kwamen we ze tegen. Een dertigtal kapucijnapen en ongeveer dubbelzoveel squirlmonkeys vormden een groep. De kleine eekhoornaapjes blijven liefst aan de zijde van de kapucijnaapjes om veiligheidsredenen. Betalen doen ze hun portier... in natura! En nee, dan hebben we het niet over bananen...
 |
| De hitte doet z'n werk |
Schitterende beesten, superhandige en krachtige staart, wel een heel werk ze heel de dag buiten te houden. In tegenstelling tot de verzengende hitte en al onze geleedpotige vliegeniers, lieten we ze met spijt in het hart achter.
Vandaag geraken we hopelijk nog in Copacabana. Chillen aan titicaca, ole! Efkes de stoelgang weer laten indikken ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten