Over water lopen kunnen we nog steeds niet, en aangezien er de eerstvolgende dagen ook geen boten waren besloten we Chiloe letterlijk links te laten liggen...
Maar we beginnen waar we geeindigd waren. We zetten onze reis verder over een "mythische" Carretera Austral. Halfgoden vallen er niet te spotten, desalniettemin zorgt deze baan voor het nodige avontuur door:
- Het ontbreken van Tarmac, kinderkopjes, Maccadam, of Betonplaten maw terreinen waar een 4*4 wel te verantwoorden valt.
- Het ontbreken van adequaat openbaar vervoer --> Gelukkig bleek onze duim het uitstekend te doen
- Moeilijk in woorden te omschrijven landschappen, al dan niet van uit de laadbak
- Dat ene notoire Pinochet er persoonlijk kwam op toezien dat deze baan het afgelegen Patagonie uit zijn isolement kwam halen. Fans van Pinochet, zo bleek uit ondervinding, hier vindt men ze nog!
Op onze weg kwamen we bijvoorbeeld tegen: Bosque Encantado en de Termas de Amarilla, eindigen deden we in Chaiten. Dit stadje kreeg in 2008 een metershoge aslaag op zich uitgestrooid met alle gevolgen van dien. De wederopbouw is nog steeds op volle toeren bezig....
 |
| Bosque Encantado of het betoverde bos |
 |
| White Usain on the loose? |
 |
| Dikke lagen stof te Chaiten |
 |
| Joepie uitblazen |
Nog maar eens content dat we de tips van een goed geinformeerde Israelier hebben opgevolgd! Ook zijn overgekochte tent houdt het uitstekend en houdt ons budgettair op rozen...
Zoals gezegd geen boten richting het regenachtige eiland Chiloe. Bij gevolg zetten we koers, ter land en ter zee, naar het uiterst geciviliseerde Pucon. Wordt vervolgd...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten